Narzędzie, cd.

...a było to tak:
Pobódka 6:25. Na śniadanie - herbata. Biegusiem na przystanek, podróż na dworzec linią pospieszną....
Już na dworcu zaczęło się robić narzędziowo ... pełno ludzi w wiadomych strojach...

Pociąg przyjechał w miarę punktualnie ale niestety totalnie zapchany .... jakoś udało nam⁰ się usiąść - mimo sprzeciwu obecnych już w przedziale studentów.
Owe studenty to w ogóle oddzielna historia ... Ludzie z nadmiarem forsy i tupetu dający nam przez dłuższy czas odczuć, że nie w smak im nasze towarzystwo ... ludzie z rodzaju "mówię do ciebie głośno, bo chcę, żeby cała reszta słyszała" ... myśleli, że słowa kluczowe w stylu "4 rok prawa", "prawo karne", itp. zrobią na nas wrażenie. ... Po jakimś czasie dali sobie spokój...

Po 8 godzinach podróży dotarliśmy w końcu na miejsce. Katowice. Szybki rekonesans po dworcu i już byliśmy w drodze do Spodka. Pod Spodkiem oczywiście tłum; panowie i panie ubrane w tak lubianym przeze mnie stylu... ach te panie ;-) ... po prostu miodzio .
Wejście (z kilkunastominutowym opóźnieniem) przebiegło całkiem sprawnie. Jak zwykle przeszukanie było wykonywane tak lamersko, że jakby się ktoś uparł to miecz dwuręczny bez problemu by wniósł¹.
Już przy wejściu dowiedzieliśmy się, że Isis nie zagra, więc od razu ustawiliśmy się w najlepszym do obserwowania i słuchania miejscu - przy reżyserce. Jak się później okazało, wybór miejsca był świetny pod względem odsłuchu, z wizją było niestety trochę gorzej².
Ścisk był niemiłosierny, cieżko było oddychać ... ale gdy na scenie pojawił się MJK, nikt już o tym nie pamiętał³.
Telebimy, wizualizacje, światła, dym ... no i oczywiście muzyka ... to wszystko razem robiło po prostu nieziemskie wrażenie. Długo nie wytrzymałem przy reżyserce, zostawiłem kolegów i powędrowałem pod scenę.
Pod sceną po prostu szał. Adam Jones dosłownie 3 metry ode mnie, ścisk, pot, skakanie, śpiewanie, powietrza brak ... czasami jakiś powiew... oczy obowiązkowo trzeba było mieć do okoła głowy - co chwila przelatywało nade mna jakieś "ciało" serfujące na rękach publiki.
Wielki szacunek dla panów ochroniarzy stojących pod sceną. Żadnego obezwładniania, wyginania rąk, szturchania⁴ ... pełna kultura, z gracją zostałem złapany i postawiony na nogi po kilkunastosekundowym pływaniu po publice. Do tego co chwila częstowali przy-barierkowych fanów wodą mineralną⁵.
Występ trwał około 1.5 godziny, zakończył się tak samo gwałtownie, jak się zaczął. Zespół i publika dali z siebie wszystko.
Później była już tylko walka ze zmęczeniem i mokrymi ciuchami... szybka kanapka, a w tzw. między-czasie przebukowanie biletu na wcześniejszy pociąg. W pociągu na szczęście luz, cały przedział dla nas ... nie licząc dwóch chłopaków z Kenii. Dało się nawet spać.
8 godzin podróży i o 7:40 wylądowaliśmy z powrotem w domu.

Rachunek zysków i strat w poprzednim poście. Czy było warto? Jak cholera!!!

⁰ Ja, BlackFin i Mentor.
¹ Oczywiście przesadzam, ale trzeba przyznać, że wniesienie zakazanych przedmiotów nie było wielkim problemem.
² Nieważne, że za moimi plecami kilkadziesiąt osób nic nie widzi, ważne, że dziewczyna siedząca na moich plecach ma świetny widok.
³ No, może poza kilkoma paniami, które traciły przytomność na barierkach chroniących reżyserkę.
⁴ Czego nie można powiedzieć o kolesiach ochraniających występ Marilyna Mansona w warszawskim Torwarze.
⁵ I nie było to zwykłe polewanie, normalnie rozdawali kubki i wlewali do nich ożywczy płyn.

*Update: Blackfin opisał to o wiele lepiej, więc polecam przeczytać jego relację.